Pewnego razu...w Hollywood / Once Upon a Time...in Hollywood, Quentin Tarantino,2019

komedia, kryminał

USA, Wielka Brytania, 2019
Scenariusz i Reżyseria: Quentin Tarantino
Zdjęcia: Robert Richardson

Chętnie skrzyżuję szpady z każdym, kto powie, że najnowszy film Tarantino jest słaby. Pokażcie mi współczesnego filmowego twórcę, który potrafi lepiej przelać na ekran miłość do kina. Biedak doznaje teraz upokorzenia niezasłużonej zniewagi od tych, którzy najwyraźniej mają za mało miejsca w swoich serduszkach dla kina. Nie rozumiem jak można nie docenić jego wrażliwości i nie dać się zabrać w tę cudowną podróż do przeszłości.

Octopus Film Festiwal 2019

Gdy rok temu wracałam z Octopus Film Festiwal zastanawiałam się co by musieli odwalić Ci zwariowani wariaci by to przebić. Pierwsza edycja była czymś tak nietuzinkowym i na wskroś udanym, że ciężko porównać to wydarzenie z jakimkolwiek innym festiwalem filmowym. A jednak ten najbardziej nieokrzesany festiwal filmowy okazał się jeszcze bardziej zwariowany w najlepszym tego słowa znaczeniu. Karnety tak jak w ubiegłym roku rozeszły się szybciej niż na koncert Stonesów. Większość biletów też znalazła swoich właścicieli w ciągu kilku sekund.

Czerwona oberża/ L'auberge rouge, Claude Autant-Lara, 1951

komedia kryminalna, Francja

reżyseria: Claude Autant-Lara
scenariusz: Claude Autant-Lara, Pierre Bost






Wczoraj w ramach Nieme Środy - W Starym Kinie, Michał Zarecki zorganizował wieczór wspomnień poświęcony Zygmuntowi Kałużyńskiemu, który w przyszłym tygodniu skończyłby 100 lat.
Michał oczywiście świetnie się przygotował, poza sporą dawką ciekawostek z życia wybitnego krytyka, zaserwował nam również rewelacyjny francuski kryminał. "Czerwona oberża" z 1951 roku kupiła mnie przede wszystkim humorem. Czarnym humorem co istotne. Nadróbcie koniecznie jeśli macie dystans i nie bolą Was rasiolskie czy religijne wyśmiewanki. Wszystko pyszne niczym wieprzowina zaserwowana przez Marie Martin. Na zachętę wklejam zapowiedź mistrza Kałużyńskiego i Tomasza Raczka z Pereł z lamusa.

Octopus Film Festiwal 2018

Takich festiwali nie trzeba reklamować, bilety na większość seansów rozeszły się szybciej niż na Bitelsow w latach świetności. Jestem nadszczęśliwa, że było mi dane chociaż częściowo uczestniczyć w tym najbardziej nieokrzesanym festiwalu filmowym.Octopus Film Festiwal okazał się przepyszną pożywką dla wielbicieli gatunku.

 

Mimo braku klimatyzowanych sal, mięciutkich foteli i  innych dobrodziejstw Stocznia Gdańska zamieniła się w nietypowe kino. W ciągu 5 dni można było obejrzeć ponad 30 nietuzinkowych produkcji, w tym bardzo złych co jak wiemy jest dla wielu kinomaniaków w tym również mnie cudowną rozrywką.

POD SUTANNAMI / SOUS LES SOUTANES

Reż. Michel Zarazir, 
Academie Libanaise Des Beaux-Arts,
Liban

W Olsztyńskim CEiKU rozpoczął się ogólnopolski objazd z filmami nagrodzonymi podczas  22 Festiwalu Etiuda&Anima w Krakowie. Od wczoraj w każdą środę możemy za darmo obejrzeć nietuzinkowe obrazy stworzone przez studentów szkół filmowych i artystycznych z całego świata.  Z wczorajszego zestawu  polecam szczególnie „Pod sutannami”, który zgarnął Brązowego Dinozaura. Jeżeli uda wam się gdzieś znaleźć tę 19 minutową etiudę, naprawdę warto. 

Do żeńskiego klasztoru w Libanie przybywa bardzo ważny gość: biskup.  Podekscytowane siostry ciągną jegomościa na polanę w celu jej poświęcenia. On nie zauważa dużej tablicy ostrzegającej o minach, one zapominają go o tym jakby nie było istotnym fakcie powiadomić. I tu się zaczyna cała zabawa. Hierarcha wchodzi na minę, której nie potrafi rozbroić najlepsza (i chyba jedyna) zakonna specjalistka w tej dziedzinie. Czy uda się uniknąć eksplozji dowiecie się z filmu. 

„Pod sutannami” Michela Zarazira to krótka satyra sklecona z kilku wątków składających się na absurdalną historię, dzięki której trafnie ukazano zakonne życie. Czysta rozrywka :) 

Kolejne pokazy  w Olsztyńskim Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych: 13, 20 i 27 kwietnia Pokazy są bezpłatne.

Porąbani/Tucker & Dale vs Evil, 2010

Czarna komedia, Kanada, USA

Reżyseria: Eli Craig
Scenariusz: Eli Craig, Morgan Jurgenson

Zdjęcia: David Geddes

Film porąbany jak wskazuje na to polski tytuł. Porąbany w pozytywnym tego słowa znaczeniu. To nie będzie kolejna przygoda wystrojonych damulek w lesie, które zabija jak kaczki jakiś psychopata. Tzn. trochę będzie bo rzeczywiście będą panienki i będą ginąc ludzie, ale absurd jakim będzie to okraszone zapewni nie lada rozrywkę. Tym razem mieszanka slashera z głupkowatą komedią świetnie się sprawdzi. 

Co robimy w ukryciu/ What We Do in the Shadows, 2014

Komedia, horror, mockument

Nowa Zelandia, 2014

Scenariusz i Reżyseria: Jemaine Clement, Taika Waititi

Zdjęcia:  Richard Bluck, D.J. Stripsen

Muzyka: Plan 9

Dwójka Nowozelandczyków - Taika Waititi i Jemaine Clement postanowiła zrobić film o wampirach, a że nie mieli wystarczających środków wpadli na pomysł, że zrobią go tańszym kosztem. Zdecydowali się na mockument (fikcja przedstawiona za pomocą filmu dokumentalnego) czyli codzienne, a raczej conocne życie krwiopijców nakręcili kamerą z ręki. Twórcy, którzy jednocześnie zagrali główne role zaserwowali nam niezłą gatunkową mieszankę. Poza „niby reportażem” jest miejsce na czarną komedię i kino grozy. Taika Waititi i Jemaine Clement czerpiąc pełnymi garściami z chociażby takich klasyk jak Nosferatu, w swoim filmie przedstawili wszelkie mity oraz motywy działania swoich bohaterów, nabrali do tego ogromnego dystansu i sklecili dzięki temu nietuzinkowy film o wampirach. 

Mary and Max, 2009

animacja, dramat, komedia,

Australia 2009

Scenariusz i Reżyseria: Adam Elliot

Zakochana w Eliotowej plastelinowej animacji bez pamięci zachęcam Was do obejrzenia filmu, który powstał na podstawie rzeczywistej korespondencji reżysera z przyjacielem z Nowego Yorku, z którym Adam Elliot  pisze od ponad 20 lat.

„Mary i Max” to pełna czarnego humoru historia wydawałoby się niemożliwej przyjaźni. Tytułowymi bohaterami jest para społecznie nieprzystosowanych samotników. 8 letniej Mary Daisy Dinke i 44 letniego Maxa Jerego Horovitza.

Ona jest australijską dziewczynką, wychowującej się w patologicznej rodzinie. matka jest rozczarowaną życiem kleptomanką lubującą się w sherry. Ojciec woli spędzać czas w towarzystwie wypchanych zwierząt w szopie niż z najbliższymi. Mary nie ma nikogo poza wyskubanym kogutem Ethelem i kolekcją nobletów, którą sama skleca m.in. z kasztanów i kości kurczaka.

Tusk, 2014

Horror, USA

Scenariusz i Reżyseria: Kevin Smith

Muzyka: Christopher Drake

Zdjęcia: James Laxton

- To będzie taka przytulaśna wersja "Ludzkiej stonogi"- przekonywał Kevin Smith podczas kręcenia horroru (?) „Tusk”. Fani jego twórczości nie powinni czuć się jakoś specjalnie zawiedzeni, jeżeli oczywiście podeszli do niego z odpowiednim dystansem. Nastawiłam się na film głupkowaty i przegadany i w zasadzie taki był. Nie były to teksty na poziomie „Clerks” (wypatruję z ogromną ciekawością III części) ale i tak nie wiało nudą. Szczególnie do mniej więcej połowy filmu, gdy akcja się jeszcze rozkręcała, napięcie naprawdę wzrastało. Ale o tym za chwilę.

Pomysł na zrobienie filmu o nawiedzonym naukowcu (Michael Parks), który jara się morsami po części zrodził się w głowie Smitha po przeczytaniu w internetach nietypowego ogłoszenia. Pewien facet szukał współlokatora i oferował mieszkanie za darmo, pod warunkiem, że nowy lokator będzie przebierał się w ciągu dnia za … morsa.  Swój dziwaczny pomysł uzasadniał tym, iż  spędził pół roku na morzu wyłącznie w towarzystwie morsa, który stał się jego najlepszym przyjacielem. Smith to podłapał, dodał coś od siebie i tak powstał horror-komedia w stylu gore. 

Turysta/Force Majeure, 2014

Dramat, 2014

Dania, Francja, Norwegia, Szwecja

Scenariusz i Reżyseria:  Ruben Ostlund
Zdjęcia: Fredrik Wenzel, Fred Arne Wergeland

Dystrybucja: Against Gravity

Szwedzka rodzina wyrusza we francuskie Alpy na narty. Niespodziewane zejście lawiny zmienia ich sielankową wyprawę w piekło – opis Filmwebu. Zaraz tam piekło od razu. Dawno nie widziałam takiego filmu. Śmiejesz się w głos i sam siebie uciszasz zatykając rękami usta, bo nie wiesz czy przystoi się śmiać w takich traumatycznych by się wydawało sytuacjach. Tylko weź się nie śmiej kiedy na ekranie masz fantastycznego Kristofera Hivju z zakłopotaną miną. Ale po kolei...

Duże złe wilki/ Big Bad Wolves 2013

Thriller, Komedia, kryminał, Izrael, 2013
Scenariusz iReżyseria: Aharon Keshales, Navot Papushado
Muzyka: Haim Frank Ilfam
Zdjęcia: Giora Bejach










Izraelskie „Duże złe wilki” Aharona Keshalesa i Navota Papushado to najlepszy film ubiegłego roku według Quentina Tarantino. Można więc brać w ciemno. Każdy kto lubi humor Tarantino nie zawiedzie się tym błyskotliwym thrillerem.