Pokazywanie postów oznaczonych etykietą komedia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą komedia. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 24 sierpnia 2017

Konstytucja/Ustav Republike Hrvatske, 2016



dramat, komedia
Chorwacja, Czechy, Macedonia, Słowenia
Reżyseria:  Rajko Grlić
Scenariusz: Rajko Grlić, Ante Tomić
Muzyka: Duke Bojadziew
Dystrybutor: Aurora









Gdy zobaczyłam w pierwszych scenach filmu transwestytę, trochę się wypłoszyłam, że czeka mnie znowu jakaś prodżenderowa papka, która już mi się trochę przejadła. Tymczasem okazało się, że można mimo tej całej mody na równość zrobić o tym naprawdę przyjemny, lekki film. Mimo różnic pod względem materialnym, politycznym, religijnym czy seksualnym Rajko Grlić szuka wspólnego języka. Czy mu się uda udowodnić, że równość to nie tylko abstrakcja sprawdźcie sami w „Kostytuacji”… na pewno ta słodko-gorzka historia zachęci Was do refleksji nad własnymi uprzedzeniami.

Aurora Films dziękuję za możliwość obejrzenia filmu przed premierą:)

czwartek, 3 sierpnia 2017

Alibi.com 2017


Komedia, Francja
Reżyseria: Philippe Lacheau
Scenariusz:  Philippe Lacheau, Julien Arruti, Pierre Dudan
Muzyka: Michael Tordjman, Maxime Desprez











Plakat i tytuł każe sprawdzić czy to aby na pewno nie współczesna polska komedia, czytaj: "Z daleka!". Bynajmniej. Nie, żebym zaganiała Was do kina, nie mniej w celu tzw. odmóżdżenia sprawdzi się na pewno. Pomijając pewne niedoróbki, udało mi się dzięki "Alibi" parę razy zaśmiać. Udane podśmiechujki z popkultury, urocza słabość głównego bohatera do Van Dama i kilka innych drobiazgów sprawiło, że nie żałuję późnego seansu (tym bardziej, że mieliśmy we 3 całą salę tylko dla siebie). Także ten... nie takie filmy straszne jak je plakaty przedstawiają.
6,5/10

wtorek, 28 kwietnia 2015

Papierowy księżyc/Paper Moon, 1973




Komedia, dramat, USA
Reżyseria: Peter Bogdanovich
Scenariusz: Alvin Sargent
Zdjęcia: Laszlo Kovacs
Na podstawie: „Addie Pray” Joe Davis Brown









         Peterowi Bogdanovochowi średnio pasował tytuł powieści („Addie Pray” Joe Davis Brown), którą postanowił zekranizować. Z „Papierowym księżycem” poszedł do Orsona Wallesa, który uznał, że tytuł wymyślony przez Bogdanovicha jest  tak dobry, że obroni się nawet bez filmu. Tytuł jak tytuł (przynajmniej nie mieliśmy problemu z polskim  tłumaczeniem) natomiast film pierwsza klasa.

Lata 30, trwa Wielki Kryzys w Ameryce. Każdy próbuje przetrwać, nie brakuje zatem Gangsterów i cwaniaczków. Moses Pray (Ryan O’Neal) na pierwszy rzut oka wzbudza zaufanie, jest przystojny i wygadany. Ten drobny kanciarz przemierza Kansas z zapasem ekskluzywnych wydań blibli i listą świeżo upieczonym wdów, którym wciska kit, że ową biblię zamówił przed śmiercią ich mąż. 


piątek, 17 kwietnia 2015

Porąbani/Tucker & Dale vs Evil, 2010



Czarna komedia, Kanada, USA
Reżyseria: Eli Craig
Scenariusz: Eli Craig, Morgan Jurgenson
Zdjęcia: David Geddes








Film porąbany jak wskazuje na to polski tytuł. Porąbany w pozytywnym tego słowa znaczeniu. To nie będzie kolejna przygoda wystrojonych damulek w lesie, które zabija jak kaczki jakiś psychopata. Tzn. trochę będzie bo rzeczywiście będą panienki i będą ginąc ludzie, ale absurd jakim będzie to okraszone zapewni nie lada rozrywkę. Tym razem mieszanka slashera z głupkowatą komedią świetnie się sprawdzi. 

poniedziałek, 9 marca 2015

Co robimy w ukryciu/ What We Do in the Shadows, 2014



Komedia, horror, mockument
Nowa Zelandia, 2014
Scenariusz i Reżyseria: Jemaine Clement, Taika Waititi
Zdjęcia:  Richard Bluck, D.J. Stripsen
Muzyka: Plan 9









Dwójka Nowozelandczyków - Taika Waititi i Jemaine Clement postanowiła zrobić film o wampirach, a że nie mieli wystarczających środków wpadli na pomysł, że zrobią go tańszym kosztem. Zdecydowali się na mockument (fikcja przedstawiona za pomocą filmu dokumentalnego) czyli codzienne, a raczej conocne życie krwiopijców nakręcili kamerą z ręki. Twórcy, którzy jednocześnie zagrali główne role zaserwowali nam niezłą gatunkową mieszankę. Poza „niby reportażem” jest miejsce na czarną komedię i kino grozy. Taika Waititi i Jemaine Clement czerpiąc pełnymi garściami z chociażby takich klasyk jak Nosferatu, w swoim filmie przedstawili wszelkie mity oraz motywy działania swoich bohaterów, nabrali do tego ogromnego dystansu i sklecili dzięki temu nietuzinkowy film o wampirach. 




poniedziałek, 16 lutego 2015

Mary and Max, 2009



animacja, dramat, komedia,
Australia 2009
Scenariusz i Reżyseria: Adam Elliot











Zakochana w Eliotowej plastelinowej animacji bez pamięci zachęcam Was do obejrzenia filmu, który powstał na podstawie rzeczywistej korespondencji reżysera z przyjacielem z Nowego Yorku, z którym Adam Elliot  pisze od ponad 20 lat.

„Mary i Max” to pełna czarnego humoru historia wydawałoby się niemożliwej przyjaźni. Tytułowymi bohaterami jest para społecznie nieprzystosowanych samotników. 8 letniej Mary Daisy Dinke i 44 letniego Maxa Jerego Horovitza.




Ona jest australijską dziewczynką, wychowującej się w patologicznej rodzinie. matka jest rozczarowaną życiem kleptomanką lubującą się w sherry. Ojciec woli spędzać czas w towarzystwie wypchanych zwierząt w szopie niż z najbliższymi. Mary nie ma nikogo poza wyskubanym kogutem Ethelem i kolekcją nobletów, którą sama skleca m.in. z kasztanów i kości kurczaka.

czwartek, 12 lutego 2015

Tusk, 2014



Horror, USA
Scenariusz i Reżyseria: Kevin Smith
Muzyka: Christopher Drake
Zdjęcia: James Laxton









- To będzie taka przytulaśna wersja "Ludzkiej stonogi"- przekonywał Kevin Smith podczas kręcenia horroru (?) „Tusk”. Fani jego twórczości nie powinni czuć się jakoś specjalnie zawiedzeni, jeżeli oczywiście podeszli do niego z odpowiednim dystansem. Nastawiłam się na film głupkowaty i przegadany i w zasadzie taki był. Nie były to teksty na poziomie „Clerks” (wypatruję z ogromną ciekawością III części) ale i tak nie wiało nudą. Szczególnie do mniej więcej połowy filmu, gdy akcja się jeszcze rozkręcała, napięcie naprawdę wzrastało. Ale o tym za chwilę.




Pomysł na zrobienie filmu o nawiedzonym naukowcu (Michael Parks), który jara się morsami po części zrodził się w głowie Smitha po przeczytaniu w internetach nietypowego ogłoszenia. Pewien facet szukał współlokatora i oferował mieszkanie za darmo, pod warunkiem, że nowy lokator będzie przebierał się w ciągu dnia za … morsa.  Swój dziwaczny pomysł uzasadniał tym, iż  spędził pół roku na morzu wyłącznie w towarzystwie morsa, który stał się jego najlepszym przyjacielem. Smith to podłapał, dodał coś od siebie i tak powstał horror-komedia w stylu gore. 

poniedziałek, 29 grudnia 2014

Sprzedawca marzeń/ L'uomo delle stelle

Dramat, komedia, Włochy 1995
Reżyseria: Giuseppe Tornatore
Scenariusz: Giuseppe Tornatore, Pablo Rinaudo
Zdjęcia: Dante Spinotti
Muzyka: Ennio Morricone









„Profil prawy, profil lewy, profil centralny!” i szansa na zmianę dotychczasowego nudnego i smutnego życia, czym jest 1500 lirów przy możliwości zostania gwiazdą filmową?  

Tytułowy "Sprzedawca Marzeń" Joe Morelli odwiedza kolejno sycylijskie wioski i miasteczka, rozdaje cytaty końcówki klasyku„Przeminęło z wiatrem” i daje się ponieść naiwnym biedakom własnej fantazji, jedni cytują Scarlett O'Hara i Rheta Butlera, inni zdradzają swoje sekrety albo wylewają żale, łączy ich jedno, pragnienie zmiany swego dotychczasowego, marnego życia. 






Jednak Morelli mimo iż robi to wszystko dla czystego zysku i daje im złudne nadzieje, robi też coś pozytywnego: wywołuje uśmiech na ich twarzy, wnosi coś nowego do ich monotonnego i często skomplikowanego życia. Tornatore umiejętnie łączy dramat z komedią, nie będę pisać czy historia zakończy się hepiendem. 

niedziela, 28 grudnia 2014

Blue Highway 2013

Komedia, USA, 2013
Scenariusz i Reżyseria: Kyle Smith
Zdjęcia: Jeff Powers
Muzyka: Infinite Body










Droga, powolna akcja, ironiczny humor, przekomarzanie się na temat ulubionych filmów, piękne widoki i bardzo dobra muzyka. I wszystko to w jednej ekranizacji. Dla mnie prawdziwa uczta. Uwielbiam filmy w których z pozoru nic się nie dzieje i które zawierają te wszystkie smaczki. Tak jest w Blue Highway Smitha.
Dwójka przyjaciół, Dillon (Dillon Porter) i Kerry (Kerry Bishé) przemierza przez Stany Zjednoczone tropem filmowych fascynacji. Jadą do Kalifornii, gdzie Dillon zamierza zabawić na dłużej. Ich podróż jest więc w pewnym sensie pożegnaniem. 

niedziela, 19 października 2014

Turysta/Force Majeure, 2014


Dramat, 2014
Dania, Francja, Norwegia, Szwecja
Scenariusz i Reżyseria:  Ruben Ostlund
Zdjęcia: Fredrik Wenzel, Fred Arne Wergeland
Dystrybucja: Against Gravity









Szwedzka rodzina wyrusza we francuskie Alpy na narty. Niespodziewane zejście lawiny zmienia ich sielankową wyprawę w piekło – opis Filmwebu. Zaraz tam piekło od razu. Dawno nie widziałam takiego filmu. Śmiejesz się w głos i sam siebie uciszasz zatykając rękami usta, bo nie wiesz czy przystoi się śmiać w takich traumatycznych by się wydawało sytuacjach. Tylko weź się nie śmiej kiedy na ekranie masz fantastycznego Kristofera Hivju z zakłopotaną miną. Ale po kolei...

wtorek, 22 lipca 2014

Para na życie/Away We Go 2009

Dramat, komedia, romans,
USA, Wielka Brytania, 2009
Reżyseria: Sam Mendes
Scenariusz: Dave Eggers, Vendela Vida
Zdjęcia: Ellen Kuras
Muzyka: Alexi Murdoch
 






Kolejny świetny film odkryłam przypadkiem tej nocy, jednak dobrze być nocnym markiem:)
Bardzo lubię filmy Sama Mendesa, to facet od takich filmów jak Droga do szczęścia, American Beauty, Droga do zatracenia czy Skyfall (skyfall akurat mi się podobał najmniej z tych które tu wymieniłam) no i to co odkryłam dzisiejszej nocy na TVP Kultura czyli Para na życie z 2009 roku.

sobota, 28 czerwca 2014

Duże złe wilki/ Big Bad Wolves 2013

Thriller, Komedia, kryminał, Izrael, 2013
Scenariusz iReżyseria: Aharon Keshales, Navot Papushado
Muzyka: Haim Frank Ilfam
Zdjęcia: Giora Bejach










Izraelskie „Duże złe wilki” Aharona Keshalesa i Navota Papushado to najlepszy film ubiegłego roku według Quentina Tarantino. Można więc brać w ciemno. Każdy kto lubi humor Tarantino nie zawiedzie się tym błyskotliwym thrillerem.


sobota, 14 czerwca 2014

Wilgotne miejsca/Feuchtgebiete, 2013

dramat, komedia,Niemcy, 2013

Reżyseria: David Wnendt
Scenariusz: David Wnendt, Claus Falkenberg
Muzyka: Enis Rotthoff
Zdjęcia: Jakub Bejnarowicz









 
„Wilgotne miejsca" Davida Wnendta to adaptacja prowokacyjnej i skandalizującej powieści Charlotte Roche „Modlitwy waginy", którą okrzykniętą bestsellerem 2008 roku. Dla nastoletniej Helen Memel (Carla Juri ) nie ma tematów tabu, dziewczyna łamie wszelkie konwenanse. Własnym ciałem udowadnia, że higiena intymna jest przereklamowana, ociera się waginą o brudne miejskie sedesy, kręci ją smak i zapach własnej pochwy, opowiada o dolegliwościach związanych z hemoroidami, eksperymentuje podczas masturbacji np. z warzywami i bawi się krwią menstruacyjną