El Clan, 2015

Thriller, Argentyna, Hiszpania

Reżyseria: Pablo Trapero

Scenariusz: Pablo Trapero, Julian Loyola, Esteban Student
Muzyka:  Sebastian Escofet
Zdjęcia:  Julian Apezteguia

Początek lat 80, w Argentynie przywrócono demokrację, niestety wraz z jej ogłoszeniem nie każdy potrafi zapomnieć o dotychczasowych metodach wykorzystywanych przez wojskową juntę. Arquimedes Puccio (Guillermo Francella) porywa zamożnych ludzi dla okupu, trzyma ich we własnej piwnicy i zabija. Wszystko we współpracy z najbliższymi członkami rodziny, którzy sami przed sobą nie mają odwagi przyznać się w czym uczestniczą.  Prowadzą więc podwójne życie z pozoru porządnej rodziny: syn robi sportową karierę, córki bardzo dobrze się uczą i chętnie pomagają w domowych obowiązkach, a gdy odgłosy z piwnicy będą zbyt donośnie będzie można włączyć głośniej radio. 

Zabity na śmierć/ Murder by Death, Robert Moore, 1976

thriller, komedia kryminalna, USA, 1976

Reżyseria: Robert Moore

Scenariusz: Neil Simon

Zdjęcia: David M. Walsh

Muzyka: Dave Grusin

Ekscentryczny milioner Lionel Twain zaprasza na „kolację z morderstwem” najsłynniejszych detektywów z całego świata. Wybrani goście nietuzinkowe zaproszenie przyjmują i przybywają pod wskazany adres. Zanim dowiedzą się od gospodarza, że czeka ich rozwikłanie zagadki wartej miliona dolarów, przydarzy im się masa absurdalnych wypadków. Już przed wejściem do rezydencji czeka pierwsza pułapka. Zapowiada się wieczór pełen wrażeń. 

(Niewidomy) kamerdyner zgodnie z wytycznymi Twaina (Truman Capote) przyjmuje samą śmietankę towarzyską: Sidneya Wanga z Chin, Miro Perrier z Belgii, Dicka Charlestona z Nowego Jorku, Sama Diamonda z San Francisko i Jessicę Marbles z Anglii. Fani kryminałów bez problemu odkryją jacy bohaterowie  powieści kryją się pod tymi nazwiskami.

Kto leży w moim grobie?/ Dead Ringer, 1964

dramat, kryminał, thriller, USA

reżyseria: Paul Henreid
scenariusz: Oscar Millard, Albert Beich
muzyka: Andre Previn
zdjęcia: Ernest Haller

 

Gdy skończyłam oglądać ten film od razu sprawdziłam czy aby na pewno nie wyreżyserował go Alfred Hitchcock. Dramat, kryminał i thriller w jednym. Warto było zarwać noc i pójść do pracy z twarzą zombiaka. Wiedziałam, że się nie rozczaruję, Bette Davis w podwójnej roli? To musi wypalić i wypaliło. Była rewelacyjna. 

Nie płacz, Charlotto/Hush...Hush, Sweet Charlotte, 1964

Dramat,horror, USA, 1964

Reżyseria: Robert Adrich

Scenariusz: Lukas Heller, Henry Farell

Zdjęcia:  Joseph F. Biroc

Muzyka: Frank De Vol, Mack David

Uwielbiam panią, pani Davis! Pamiętam nasze pierwsze spotkanie w „Co się zdarzyło Baby Jane”. Byłam nią zafascynowana. Charyzmatyczna i nieokiełznana. Bette Davis jest po prostu stworzona do ról ekscentrycznych kobiet tracących kontakt z rzeczywistością.  

W 1962 roku Robert Aldrich przeniósł na ekran opowiadanie Henry'ego Farnella pt. „What Ever Happened to Baby Jane”. Genialny dreszczowiec/ dramat psychologiczny ze wspomnianą Bette Davis w roli tytułowej Baby Jane – bez wątpienia jeden z najbardziej przerażających czarnych charakterów w kinematografii. Historia niespełnionej gwiazdy w dzieciństwie ukazująca destrukcyjny wpływ na jej osobowość w dorosłym życiu na długo pozostaje w pamięci.

Duże złe wilki/ Big Bad Wolves 2013

Thriller, Komedia, kryminał, Izrael, 2013
Scenariusz iReżyseria: Aharon Keshales, Navot Papushado
Muzyka: Haim Frank Ilfam
Zdjęcia: Giora Bejach










Izraelskie „Duże złe wilki” Aharona Keshalesa i Navota Papushado to najlepszy film ubiegłego roku według Quentina Tarantino. Można więc brać w ciemno. Każdy kto lubi humor Tarantino nie zawiedzie się tym błyskotliwym thrillerem.