dramat, biograficzny, Polska
Scenariusz i reżyseria: Jacek Lusiński
muzyka: Paweł Lucewicz
zdjęcia: Witold Płóciennik
dystrybucja: Kino Świat
Historia tak wyjątkowa, że wydaje się
nieprawdopodobna. Maciej Białek, nauczyciel historii z Lublina przez lata
ukrywał to, że nie widzi, bojąc się, że zostanie zwolniony z pracy. By przejść
badania wzroku nauczył się tablicy okulistycznej na pamięć. Jednak to nie robi
większego wrażenia w przeciwieństwie do faktu, że swoją powolną utratę wzroku
udało mu się ukryć zarówno przed współpracownikami jak i uczniami. Po szkolnych
korytarzach chodził bez białej laski, listę obecności sprawdzali uczniowie.
Zamiast pisać na szkolnej tablicy, prowadził wykłady. Klasówki odczytywał mu w
domu kolega.
Lisińskiemu udało się w wyważony sposób przedstawić
zmagania Kacpra z narastającą ślepotą. Bez niepotrzebnego przesadnego patosu opowiedział
nam historię człowieka walczącego o przetrwanie, człowieka pełnego pasji, który
pragnie robić to co kocha i czuć się potrzebny. Ten bardzo emocjonalny obraz to
kolejna udana, współczesna polska produkcja (Bogowie, Chce się żyć) ku pokrzepieniu
serc.
